Zeynep Çilek Çimen (1984, Ankara), sanatı geleneksel bir diyalog biçimi miras alınan semboller ve kolektif hafıza ile ilişki kurmanın bir yolu olarak kavrar. Çalışmaları, soyutlama ile tekrar arasındaki dengeyi kuran optik kompozisyonlar yaratarak şekillerin ve formların sunduğu sayısız olasılığı araştırır. Birincil odağı formlar arasındaki bağlantıları incelemek olsa da, sanatı aynı zamanda tekrar eden motiflerin sembolik yankısından beslenir.
Kompozisyonları, çoğu zaman ince ve ritmik bir sadelik tarafından yönlendirilen göçebe desenleri merkezine yerleştirir. Bu motifler bazen tekil, bazen çoğaltılmış, iç içe geçmiş ya da bozulmuş hâlleriyle yeni anlamsal bağlantılar üretir. Bu görsel etkileşim aracılığıyla, sembolizm katmanları üzerinden kendini ortaya koyan kültürel bir kimlik dili hâline gelirler.
Sanatçı, Anadolu, Selçuklu ve daha geniş Türk geleneklerinden unsurları bir araya getirerek, kültürel kimlikler manzarası içinde kişisel bir mitoloji inşa eder. Bunu yaparken mesajını yerelden evrensele dönüştürür göçebe formlarına, köklü bir geleneğe bağlı kalırken sınırları aşan bir dil konuşma imkânı tanır.
